ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ ΜΕΤΑΛΛΑ ΙΧΝΟΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΚΑΛΙΟ

Το κάλιο είναι το κύριο ενδοκυτταρικό κατιόν και είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού. Η βασική λειτουργία του καλίου είναι η ρύθμιση της κυτταρικής λειτουργίας, διατηρώντας σταθερό το ηλεκτρικό φορτίο των κυτταρικών μεμβρανών. Επίσης το κάλιο είναι απαραίτητο συστατικό σε πολλές ενζυμικές αντιδράσεις των κυττάρων, στη διατήρηση των επιπέδων των ηλεκτρολυτών στο αίμα και γενικότερα της οξεοβασικής ισορροπίας.
Πηγές. Καλές πηγές καλίου είναι τα φρούτα, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και το κρέας. Επαρκής πρόσληψη μπορεί να επιτευχθεί καταναλώνοντας διατροφή πλούσια σε φρούτα και λαχανικά.
Απορρόφηση. Η απορρόφηση γίνεται κυρίως στο λεπτό έντερο.
Απέκριση. Το Κ απεκκρίνεται κυρίως από τα ούρα (η ικανότητα των νεφρών για κατακράτηση Κ είναι ελλατωμένη). Το μη απορροφήσιμο και το εντερικώς απεκκρινόμενο Κ αποβάλλεται από τα κόπρανα, ενώ κάποιο ποσό αποβάλλεται από τον σίελο και τον ιδρώτα.
Ανεπάρκεια. Η μείωση του καλίου στο σώμα μας (υποκαλιαιμία) μπορεί να προκαλέσει καρδιακή αρρυθμία, μυϊκή αδυναμία, διαταραχή στη ρύθμιση της γλυκόζης και υπέρταση, ενώ αυξάνεται ο κίνδυνος νεφρολιθίασης και οστεοπόρωσης (λόγω αυξημένης νεφρικής αποβολής ασβεστίου). Επίσης ανεπαρκής πρόσληψη καλίου αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών ασθενειών και ιδιαίτερα εγκεφαλικών επεισοδίων. Το κάλιο δρα προστατευτικά στην οστεοπόρωση, σε αντίθεση με το νάτριο. Ενώ το νάτριο αυξάνει τη νεφρική απέκκριση του ασβεστίου, το κάλιο την μειώνει. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια πρακτική αντικατάστασης του νατρίου από το κάλιο στη διατροφή, λόγω αυτής της προστατευτικής δράσης στην εξοικονόμηση ασβεστίου.
Τοξικότητα. Η υπερκαλιαιμία από την άλλη πλευρά είναι τοξική και μπορεί να προκαλέσει καρδιακές διαταραχές. Είναι όμως σχεδόν αδύνατο να προκληθεί σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, μιας και το κάλιο ελέγχεται από τον οργανισμό εντός ενός στενού εύρους με μεγάλη ακρίβεια. Η υπερκαλιαιμία συμβαίνει όταν η λήψη καλίου ξεπερνά την ικανότητα των νεφρών να το αποβάλλουν. Για να προκληθεί τοξικότητα απαιτείται καθημερινώς πρόσληψη μεγαλύτερη των 17gr. Υπέρμετρες δόσεις πρέπει να αποφεύγονται σε ασθενείς με τις ακόλουθες παθήσεις : Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους), γαστρεντερική δυσλειτουργία ή εξέλκωση, πεπτικό έλκος, νόσο του Adisson, καρδιακό αποκλεισμό, σοβαρά εγκαύματα και οξεία αφυδάτωση.
 
Κάλιο.
ΣΗΔ

100-300 mg
Τροφὲς
mg/100 gr.
Φύκια
5200-12000
28 γρ. Μελάσσα
2927
Σόγια
1700
Θαλασσινὸ ἁλάτι
1000
Μαϊντανὸς
1000
Ἡλιόσποροι
920
Γκρέϊπφροὺτ
810
Ρεβύθια
787
Σταφίδες
763
Δαμάσκηνα ξερὰ
694
Χουρμάδες
648
Σαρδέλλες
636
Κάρδαμο
606
Ἀβοκάντο
604
Καρπούζι
600
Φακὲς
590
Μαγιὰ μπύρας
541
Πατάτες μὲ φλούδα
503
Κάστανα, Συκώτι
453
Πουλερικὰ
430-440
Φασόλια
416
Μπακαλιάρος
407
Ρύζι
399
Γάλα, Μπανάνες
370
Κρέας μοσχαρίσιο
370
Κρέας βοδινὸ
370
Σουσάμι
350
Φρίσσες
350
Λαχανικὰ
280-340
Πίτουρα σταριοῦ
320
Ἀρακὰς
316
Πράσα
276
Φυστίκια Αἰγίνης
278
Πεπόνι
251
Ντομάτες
244

Δεν υπάρχουν σχόλια: